bel redactie 053-5725205

VIDEO: Groot verdriet bij stille tocht:“In Hengelo is er geen plaats voor geweld”

Gepubliceerd op: 13/01/2020

VIDEO: Groot verdriet bij stille tocht:“In Hengelo is er geen plaats voor geweld”

Met deze woorden eindigde burgemeester Sander Schelberg zondagavond zijn toespraak aan het einde van de stille tocht voor de 27-jarige Chantal de Vries die op eerste kerstdag met messteken om het leven werd gebracht.






Roze bloemen

De tocht, ondersteund door de gemeente, begint rond 19.00 uur vanaf het Prins Bernardplantsoen. Rond 18.45 uur hebben zich ruim honderd mensen verzameld bij de ingang. Op verzoek van de familie hebben de sympathisanten gerbera’s bij zich, brandende kaarsjes, roze bloemen, knuffels en dragen sommigen sjaaltjes met een tijgerprintmotief. Het zijn vrolijke en fleurige dingen waar Chantal zo van hield en die iets zeggen over haar persoonlijkheid. ,, Met haar mooie lach en de gekke dansjes die ze deed, vrolijkte ze iedereen op”, vertelt haar vader later op de avond tijdens zijn toespraak.

Galmende kerkklokken

De lange stoet mensen loopt daarna de route naar Grand Café de Twee Wezen, waar Chantal op kerstmiddag en - avond nog werkte. De nabestaande wandelen voorop met de burgemeester. Het is muisstil. Alleen het geluid van voetstappen op het trottoir is te horen. Vrienden hebben een foto van Chantal op een groot spandoek laten drukken en dragen dit met zich mee. Bij de Twee Wezen wordt het grote gezelschap opgewacht door collega’s in rode werkkleding. Ze staan in een lange rij voor het café met een brandende kaars in de hand. Wanneer de menigte even stopt wordt de stilte doorbroken door het galmende geluid van de kerkklokken van de Sint- Lambertusbasiliek. ,,Een waardig afscheid”, zegt een buurtbewoner die aan de kant van de weg staat.


Horeca

Horeca-ondernemers in het centrum van de stad tonen hun medeleven door 1 minuut stilte te houden in hun zaak. Eetcafé de Buurman heeft meteen gehoor gegeven aan het verzoek. Het personeel heeft al een een ronde langs de tafels gelopen om iedereen op de hoogte te stellen. Barkeeper Mart Heuker Of Hoek kende Chantal ook. ,, Het heeft ons allemaal erg aangegrepen wat haar is overkomen. Ik wandel na het werk zelfs mee met vrouwelijke collega’s. Je wordt bijna paranoia als zoiets vreselijks gebeurt.”


Bloemenmonument

De tocht eindigt bij het bloemenmonument aan de Hampshire, de plek waar de 27-jarige Almelose op brute wijze van haar leven werd beroofd. Omwonenden hebben kaarsen aangestoken op hun balkons. Vanaf een podium op straat spreken de ouders en burgemeester de menigte toe.

Vader de Vries: ,, Lieve mensen, het doet ons goed dat jullie hier aanwezig zijn om ons te ondersteunen in deze moeilijke tijd. Wat er hier in deze straat op eerste kerstdag is gebeurd is verschrikkelijk. Dat mag nooit meer gebeuren. Het is nog steeds niet te bevatten. Eén moment, wellicht één tel in 27 jaar op de verkeerde tijd, op de verkeerde plaats, is haar noodlottig geworden en heeft de levens van veel mensen veranderd, verwoest! En waarom? Waarom? Chantal heeft die avond hard gewerkt, was bezig met de toekomst. Ze was een geweldige meid met het hart op de goede plek, de drijvende kracht in ons gezin iemand die voor de mooie dingen heeft gezorgd. Ze was erg geliefd onder de mensen die haar kennen. Met haar mooie lach en de gekke dansjes die ze deed, vrolijkte ze iedereen op. Ze was ook iemand die iedereen hielp en heel sociaal was. Iemand met een passie om anderen te helpen. Ze werkte met veel plezier in de horeca. Door haar werkzaamheden in de keuken wilde ze mensen een fijne avond bezorgen. Ze was trots op haar werk en wij zijn en blijven trots op haar."


Gedicht Hettie Franken

Stadsdichter Hettie Franken schreef een gedicht nadat ze hoorde over de tragische dood van de jonge Almelose. Het wordt vanavond voorgelezen door de moeder van Chantal: 

En als ik dan denk, denk aan jou een jonge vrouw
Je voetstappen op straat, het werk gedaan
Wangen nog gloeiend, gloeiend van dampende potten en pannen
Oren nog tuitend, tuitend van gelach van gasten en gepraat
Je gaat naar huis, denkt aan morgen, aan kerst…
En dan denk ik, dan denk ik aan jou, jonge vrouw
Dat je daar opeens, opeens zomaar ligt,
Zinloos belaagd en niet begrijpt, niet meer kunt grijpen
Niet je moeder, niet je vader, dat je langzaam, langzaam,
wegglijdt op de koude grond en de tijd stil staat.
En als ik dan denk, denk aan jou jonge vrouw aan de mensen die je liefhebt,
de pijn van gemis, dan wordt het stil…


Delen verbindt

Na het gedicht van Franken neemt Schelberg het woord; “Afschuw, boosheid, verbijstering die mengen zich met intens verdriet. Chantal de Vries, een jonge vrouw, die haar leven nog maar net begonnen was, is op kerstavond midden in de nacht op brute wijze van haar leven beroofd.
Waarom doet een mens een ander mens zo iets afschuwelijks aan? Waarom hier in deze buurt? Waarom is onze wereld zo?"
Over de minuut stilte die aan het eind van de avond in acht wordt genomen, zegt hij: ,,Om ons medeleven te tonen en te laten merken dat er in Hengelo geen plaats is voor geweld!”


Zinloos geweld

De nabestaanden laten nog rode ballonnen op in de vorm van een hart voor hun Chantal. Door de wind zweven de ballonnen snel weg van het Hampshire, de plek waar Chantal de Vries op eerste kerstdag op tragische wijze om het leven kwam. ‘Eén moment, wellicht één tel in 27 jaar op de verkeerde tijd, op de verkeerde plaats’, zoals haar vader zei en slachtoffer werd van zinloos geweld.

Bron: Radio Hengelo TV

‹ Terug naar regionaal nieuws overzicht